ادی کانتر

Cantor, Eddie

بازیگر (1892، نیویورک -امریکا؛ 1964)

با نام ادوارد ایزراییل ایس کوویتس به دنیا آمد. پدر و مادرش از مهاجران روس بودند. در کودکی یتیم شد. از چهارده سالگی به حرفه ی نمایش پرداخت و از اواسط دهه ی 1910 به شهرت رسید. نخستین فیلمش را در سال 1926 بازی کرد. طی دهه ی 1930 در رادیو و سینما محبوبیت زیادی داشت. چشم هایی وغ زده و دودوزن داشت و متخصص نقش های کمدی / موزیکال بود. اما در سینما کم تر از استعداش ظاهر شد. به دنبال یک سکته ی قلبی در 1952، از شدت فعالیت هایش کاست و در 1956 نیز اسکاری ویژه، برای «خدمات برجسته به صنعت سینما»، دریافت کرد. سرگذشتش در فیلم نه چندان موفق سرگذشت ادی کانتر (آلفرد گرین، 1953) به تصویر درآمده است. خاطراتش را در چهار کتاب با نام های زندگی ام در دست های تو است (1928)، جانم را بگیر (1957)، دیدگاه من (1959) و آن طور که به یادشان دارم (1962) نوشته است.

از فیلم ها:

1926 - چکمه چرمی (تاتل)؛ 1927 - پُست ویژه (آربوکل)؛ 1929 - ستایش از دختر امریکایی (م. وب و هارکریدر)؛ 1930 - هوپی! (فریلند)؛ 1931 - روزهای پُرثمر (ساترلند)؛ 1932 - پسری از اسپانیا (مکری)؛ 1933 - رسوایی های رُمی (تاتل)؛ 1934 - بچه میلیونر (دل روت)؛ 1936 - هیجان زده شدم (تاروگ)؛ 1937 - علی بابا به شهر می رود (د. باتلر)؛ 1943 - از بخت بلندت سپاس گزار باش (د. باتلر)؛ 1944 - دنیای نمایش (ماروین)؛ 1948 - اگر سوزی را می شناختی (گ. داگلاس)؛ 1952 - سرگذشت ویل راجرز (کورتیز).